मादलुको तालबाट
जन्मिएपछि झ्याउरे ताल
रगत तातो भएर उम्लियो
पोखियो चट्टानमा
र पुरीए इतिहास
सगरमाथा बुद्ध बनेपछि
चुपचाप हाँसीरह्यो शीरमा
घाम र जून ।

तिमीले छोप्न नखोज्नू
पछ्यौरीले हावालाई
जसरी पनि पुग्छ उडेर चुचुरोमा
फर्फराई रहन्छ छात्ती भरी देशभक्ती
म आँखा बन्द गरेर
मनै देखि राष्ट्रिय गीत बाँचिरहेको‍ बेला
ओतप्रोत मुटुको चालमा देशको माया
आँखामा वग्न खोज्छ कालापानी
वगेर पुग्न खोज्छ खोँचै खोँच
मरूभूमीमा भविष्य खोज्दै छटपटाईरहेका
हत्केलामा मुटु बोक्नेहरू माझ
र पुग्दो हो
देश खोज्दै हिडेका डायस्पोरीक आँखाहरूमा ।

एक टुक्रा स्वतन्त्रता बचाउन
संवेदना निस्सासीएर उड्न सक्छ
लेकको नाङ्गो आंङ संगै
पञ्चेवाजा बजाईरहेको पेटमा
स्पर्श गरेर त्यो धुन
कुईय….निस्कन्छ
भीषण ज्वालामुखी बनेर
पडि्कन्छ नालबाट गोली फ्याँक्दै
र मर्छ कुरुप अस्तित्व ।

होसियार – अन्धभक्त
इतिहास हिउँमा पुरिएको मात्र हो
अझै कुहिएको छैन
हिउँको चेपमा चेप्टिएको मात्र हो
एक दिन इतिहास –
बहुलाउन सक्छ
अनि वर्तमान लाई इतिहासले –
बल्झाउन सक्छ
उल्टाउन सक्छ
त्यति बेला तिमी –
रातो पिरो नहुनु ल ।